Ik behandel kinderen van 7 jaar tot en met 17 jaar met fysiek klachten: hoofdpijn, buikpijn, misselijkheid. Vanaf 18 jaar vallen ze onder de volwassenen. Uw kind dient altijd eerst een huisarts te bezoeken om een aantoonbare lichamelijke oorzaak uit te sluiten.
Kinderen zijn goede kandidaten voor hypnose, omdat ze gewend zijn om te leren, ze staan nog meer open voor positieve suggesties en door hun leeftijd zijn ze vaak meer ontvankelijk, om iets nieuws te proberen, zoals hypnose. Kinderen zijn niet zo geneigd om het proces te bevragen.
Opbouw:
1. Intake: hoe wil een kind zich anders voelen en waar in het lijfje wil hij / zij dat? Huiswerk wordt meegegeven zodat het kind kan wennen aan ontspannende (visualisatie) oefeningen. Er moet dagelijks geoefend worden en een eenvoudig pijn-weeklijstje worden bijgehouden.
2. Sessie 1: voortzetting van ontspanningsoefeningen en weer huiswerk. Dankzij de intake en de 1e sessie kan het kind mogelijk al de vervelende gevoelens minderen / onder controle houden houden door aangeleerde technieken, waar de ouder ook wat aan heeft ;)
3. Sessie 2 t/m 6: kind (en ouder) zal aangeven of een volgende sessie gewenst is.  
De sessies duren 30-45 minuten per x.
Ouder mag bij alles aanwezig zijn, als kind dit echt wil. Let op: Als de wens hierin bij de ouder ligt en niet bij het kind, kan het kind sociaal wenselijk gedrag gaan vertonen.
Het kan heel goed zijn, dat een oorzaak van een pijnklacht, ligt bij een ouder, zonder dat de ouder zich dit beseft. Ik ga er altijd vanuit, dat een ouder nooit met opzet een kind een vervelend gevoel wil geven.
Als ouder / verzorger moet je wel zelf erkennen, dat er mogelijk in jouw eigen gedrag iets kan zijn, wat het kind overneemt, aanvoelt, aanvecht, ed.
Kinderen zijn vaak de spiegel van de verzorgers / ouders.
Indien je als ouder kunt erkennen, dat jij je kind opvoedt vanuit jouw ballast wat je meedraagt en er bij jezelf mogelijk een oorzaak ligt, dan adviseer ik altijd een sessie voor de ouder zelf. Want wat is het nut voor het kind op de lange termijn, als de ouder de eigen disbalans niet erkent.